ไดรายสัปดาห์จริงๆๆ (เหอะๆๆ)

หลังจากคร่ำเครียดกับงานแล้วก้อเรื่องสอบอยู่นานมากมาย

ตอนนี้สบายแร้ววว...สอบเสร็จแร้วค่ะ

ยากมากมาย ข้อสอบอะไรก้อม่ะรู้

ม่ะรู้จะเดายังไงเลย เฮ้อ!!

แต่ช่างมันเหอะ..ผ่านไปแระ ไว้สอบวิชาต่อไปค่อยแก้ตัวแร้วกันนะ

อือ..วันที่ผ่านๆมาก้ออ่านหนังสือ ทำงาน แก้งานเรื่อยเปื่อย

อย้าก....อยากอัพไดจริงๆๆ

ถึงเวลาอัพได ก้อนึกม่ะออกซะแร้วว่านอกจากทำงานกะอ่านหนังสือสอบเราทำอะไรบ้าง

เอางี้ดีก่า...

ปล่อยให้ผ่านไปเหอะเนอะ..แบบว่านึกม่ะออกจริงๆๆอ่ะ

อาทิตย์ที่ 4 พฤศจิกายน 50

วันนี้ตื่นแต่เช้ามากมาย..เพราะว่าที่บ้านจะมีงานทำบุญ100วันของป้าจ๋า

แป๊บเดียวเอง ก้อครบร้อยวันแร้ว

แต่เหมือนจ๋ายังอยู่กะพวกเราอยู่เลย

เมื่อวันก่อนก๋งเล่าให้ฟังว่า เมื่อวันศุกร์จ๋ามาหาก๋งด้วย

แบบว่าก๋งได้กลิ่นยาสีฟันน้ำที่จ๋าใช้ ก๋งเลยนึกในใจว่าถ้ามีอะไรคืนนี้ก้อให้มาหาแร้วกัน

แต่จ๋าก้อม่ะได้มา สงสัยว่าจ๋าคงจะคิดถึงก๋งมั้งเลยแวะมาหา

งานวันนี้พวกเราทุกคนต้องรีบๆทำกันแต่เช้า เพราะว่าตอนบ่ายจะต้องไปลอยอังคารจ๋ากัน

นี่เลย หัวเรือใหญ่ของวันนี้

เตรียมตัว เตรียมของกันตั้งแต่เช้า รอเวลาพระมา

ประมาณ 10 โมงกว่าๆพี่เจี๊ยบก้อไปรับพระที่วัด

คุณครูที่โรงเรียนจ๋าค่ะ..มากันไม่กี่คน เพราะว่าติดคุมสอบกัน

บรรดาลิงทโมนทั้งหลาย(ตั้งใจ)ฟังพระสวด

หลวงตาแดงค่ะ พระที่บ้านนับถือ และก้อเป็นพระที่จ๋าฝันถึงก่อนจ๋าเสียประมาณ1อาทิตย์

หลังจากทำพิธีทางศาสนาเสร็จ ก้อทานข้าวกัน

แล้วก้อมาพาจ๋าขึ้นห้องนอน เพราะเด๋วจะไปลอยอังคารกันไม่ทัน นัดเรือไว้บ่ายสอง

จากนั้นก้อมุ่งหน้าต่อไปยังอ่าวดงตาล ที่สัตหีบค่ะ

ตอนแรกกะว่าไม่ต้องเป็นคนขับรถ

ไหงเอาไปเอามา เราต้องขับรถไปเองเนี่ย

แต่ก้อเอาเหอะ..ขับก้อขับ

แรกๆๆก้อขับตามๆกันไปดีหรอก

ขับๆๆไปหายไปไหนกันหมดเนี่ย ด้วยความที่ไม่คิดว่าจะต้องเป็นคนขับรถ

ก้อม่ะได้ถามทางใครเลย

เอายังไงดีล่ะเนี่ย

ขับๆๆไปก่อนแร้วกัน...เด๋วคงมีป้ายบอก

และแล้วก้อถึงที่หมายเวลาบ่ายสองพอดีเปะเลย 555

ไปถึงตกใจเล็กน้อย เอ๊ะ!ม่ะยักรู้แหะว่าเค้ามีหลายคณะลงเรือพร้อมกัน

เห็นมารอกันตั้งสองคณะ แถมมองหน้าคณะเราแบบว่าทำไมมาช้าเนี่ย

คุยไปคุยมาเพิ่งถึงบางอ้อ..ว่าเค้ามารอลงเรือตั้งแต่บ่ายโมง

แบบว่ามาถึงก่อนจะได้รีบๆๆทำพิธีแล้วก้อกลับ

แต่คิวเค้าเนี่ยบ่ายสามโมง

คิวเราบ่ายสองแต่ติดตรงที่คณะของเรามีเจ้านายใหญ่ในกองเรือเป็นคนจองให้

เค้าก้อเลยม่ะให้ออกเรือ ต้องรอให้เรามาถึงก่อน

แต่ก้อตามคิวอ่ะน่ะ ม่ะเห็นต้องมามองหน้าเราเลย

แต่ช่างเหอะ มาถึงเราก้อรีบขึ้นเรือไปลอยอังคารกัน

พี่โบ้เป็นคนทำพิธีต่างๆบนเรือ

มีคนไปส่งป้าจ๋าเล่นน้ำเต็มเลย

และแล้วก้อถึงที่ที่เราจะลอยอังคารจ๋ากัน

เริ่มต้นด้วยการปล่อยกระทง

ลอยอังคาร

แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน

ตั้งแต่วันที่จ๋าเสียไป ทุกอย่างในบ้าน ในห้องจ๋ายังเหมือนเดิม

ม่ะอยากเปลี่ยนหรือย้ายอะไร อยากมองแล้วยังเห็นจ๋าอยู่กับเราเหมือนทุกวัน

ขอให้จ๋าไปสู่สุคตินะค่ะ แล้วเราจะได้เจอกันอีกตลอดไปนะค่ะ

รักจ๋ามากมาย...จากหลานๆๆที่รักทุกๆๆคน